abound in one's own sense
a·bound in one's own sense/əˈbaʊnd ɪn wʌnz oʊn sɛns/
phrase (عبارت)archaic
عبارت — خودرأی بودن
خودرأی بودنبه فهم خود مغرور بودن
به قضاوت یا فهم خود بیش از اندازه مطمئن بودن است.
to be excessively confident in one's own judgment or understanding
«او بیش از حد به نظر خودش مطمئن است و نصیحت را نادیده میگیرد.»
“He abounds in his own sense and ignores advice.”
«او در جوانیِ مدیریتش به قضاوت خودش مغرور بود.»
“She abounded in her own sense as a young manager.”