abrasive
دارای سطح خشن که میتواند با مالش باعث ساییدگی یا فرسایش سایر مواد شود.
Having a rough surface that can rub or wear down other materials by rubbing.
«از کاغذ سمباده برای صاف کردن سطح چوب استفاده کن.»
“Use abrasive paper to smooth the wood surface.”
«ماده ساینده فلز را سریعاً صیقل داد.»
“The abrasive material polished the metal quickly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به بافت مشابه اشاره دارد ولی همیشه موجب سایش نمیشود؛ «rough» کلیتر است و «abrasive» بر اثر سایش تأکید دارد.
Common. Similar texture but not always causing wear; 'rough' is more general texture, 'abrasive' emphasizes wearing effect.
متضادها
دارای رفتاری تند و خشن که ممکن است دیگران را ناراحت یا برنجاند.
Showing a harsh or rough manner that may annoy or offend others.
«لحن خشن او باعث ناراحتی خیلیها شد.»
“His abrasive tone upset many people.”
«او شخصیتی تند و زننده دارد که مردم را از خود دور میکند.»
“She has an abrasive personality that drives people away.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در مورد رفتار یا لحن ناخوشایند قابل جایگزینی است؛ «abrasive» یعنی باعث ناخشنودی یا ناراحتی دیگران میشود.
Common. Interchangeable in contexts of unpleasant behavior or tone; 'abrasive' implies rubbing people the wrong way.
رایج. معمولاً به بافت فیزیکی اشاره دارد ولی گاهی رفتار را هم توصیف میکند؛ از «abrasive» ضعیفتر است.
Common. Often physical texture but can describe manner; less strong than 'abrasive' when describing behavior.