contumacious
صفت — سرسخت
سرسختانه یا عمداً نافرمان در برابر قدرت.
Stubbornly or willfully disobedient to authority.
«متهم متمرد از پاسخ دادن به سؤالات قاضی خودداری کرد.»
“The contumacious defendant refused to answer the judge's questions.”
«نگرش نافرمان او منجر به اخراجش شد.»
“His contumacious attitude led to his dismissal.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. داشتن نگرشی سرسختانه و غیرهمکارانه در برابر قدرت یا انضباط. از نظر معنی بسیار نزدیک و اغلب قابل تعویض است، اما 'recalcitrant' میتواند به مقاومت در برابر درمان یا مدیریت نیز اشاره کند.
Formal. Having an obstinately uncooperative attitude toward authority or discipline. Very close in meaning and often interchangeable, but 'recalcitrant' can also imply resistance to treatment or handling. 'A recalcitrant prisoner' vs. 'a contumacious witness.'
رسمی. نافرمان در برابر قدرت. عموماً به رد مستقیم دستورات، اغلب در محیط کار یا نظامی، اشاره دارد.
Formal. Disobedient to authority. Generally refers to a direct refusal to follow orders, often in a workplace or military context. 'An insubordinate employee' vs. 'a contumacious defendant' (legal context).