demean
de·mean/dɪˈmiːn/
de-down, away, reverse actionmeanto have a certain significance or value
verb (فعل)formalpast (گذشته): demeanedpast participle (مفعولی): demeaned-ing (حال): demeaning3rd (سوم): demeans
فعل — تحقیر کردن
تحقیر کردنفرومایه کردن
تحقیر کردن یا از ارزش و احترام کسی کاستن.
To cause someone to lose dignity or respect; to degrade or humiliate.
«اظهارات بیادبانهاش او را جلوی تیم تحقیر کرد.»
“His rude comments demeaned her in front of the team.”
«نباید با دروغ گفتن به دوستانت خودت را پست کنی.»
“You shouldn’t demean yourself by lying to your friends.”
تفاوت با واژههای مشابه
degrade— تحقیر کردن
رسمی. میتواند جایگزین 'demean' در زمینههای از دست دادن احترام باشد.
Formal. Can often replace 'demean' in contexts involving loss of respect or dignity.
humiliate— خوار کردن
رسمی/غیررسمی. وقتی کسی احساس شرمندگی یا خفّت میکند، مشابه 'demean'.
Formal/informal. Used when someone is made to feel ashamed or foolish, similar to 'demean'.