foin
/fɔɪn/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): foinedpast participle (مفعولی): foined-ing (حال): foining3rd (سوم): foins
فعل — زدن با نیزه
زدن با نیزهفرو کردن
ضربه زدن یا فرو کردن با سلاح نوکتیز، مانند شمشیر یا نیزه (قدیمی یا گویشی).
To thrust or strike with a pointed weapon, such as a sword or spear (archaic or dialect).
«او با ضربهای سریع رقیبش را زد.»
“He foins his opponent with a quick jab.”
«شوالیه با نیزهاش ضربه زد.»
“The knight foined with his lance.”
تفاوت با واژههای مشابه
thrust— فرو کردن
اصطلاح استاندارد برای ضربه فرو کردن با سلاح نوکتیز؛ تا حدی قابل جایگزین.
Standard term for a forward stab with a pointed weapon, partially interchangeable.