بازگشت
noun (اسم)common
صداقتراستگویی
ویژگی راستگویی و درستکاری؛ دروغ نگفتن و فریب ندادن.
The quality of being truthful and fair; not lying or cheating.
«صداقت در هر رابطهای اهمیت دارد.»
“Honesty is important in every relationship.”
«راستگویی او باعث تحت تأثیر قرار گرفتن مصاحبهکنندگان شد.»
“Her honesty impressed the interviewers.”
تفاوت با واژههای مشابه
truthfulness— راستی
رسمی. وقتی بر دقت واقعی تأکید شود جایگزین صداقت میشود، مثلاً در شهادت، کمتر در صحبتهای روزمره.
Formal. Can replace 'honesty' when emphasizing factual accuracy, e.g. 'truthfulness in testimony'; less used in casual talk about character.
integrity— درستی اخلاقی
رسمی. بیشتر بر انسجام اخلاقی تأکید دارد؛ در صحبت درباره شخصیت قابل جایگزینی است.
Formal. Focuses more on moral wholeness and consistency; can replace honesty in contexts about character, e.g. 'personal integrity'.