keel over
keel o·ver/kil ˈoʊvər/
فعل عبارتی — از پا افتادن
از پا افتادنناگهان زمین خوردن
یعنی معمولاً بر اثر بیماری، خستگی یا شوک ناگهان نقش زمین شدن.
To suddenly fall over, especially because of illness, exhaustion, or shock.
«او از گرما نزدیک بود از پا بیفتد.»
“He nearly keeled over from the heat.”
«دونده بعد از مسابقه ناگهان زمین خورد.»
“The runner keeled over after the race.”