loiter
loi·ter/ˈlɔɪtər/
verb (فعل)commonpast (گذشته): loiteredpast participle (مفعولی): loitered-ing (حال): loitering3rd (سوم): loiters
فعل — ول گشتن
ول گشتنپاتوق کردن
ایستادن یا منتظر ماندن بدون هدف مشخص، یا حضور در مکانی که اجازه آن نیست.
To stand or wait around without purpose or loitering where not allowed.
«جوانان تمام بعدازظهر در نزدیکی مغازه ول گشتند.»
“The youths were loitering near the store all afternoon.”
«تابلوها به مردم هشدار دادند که در این منطقه ول نگردند.»
“Signs warned people not to loiter in the area.”