morose
mo·rose/məˈroʊs/
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): morosersuperlative (عالی): morosest
صفت — زودرنج
زودرنجغمگین
غمگین، عبوس یا بدخلق.
Gloomy, sullen, or bad-tempered.
«بعد از خبر بد، غمگین شد.»
“She became morose after the bad news.”
«رفتار غمگینش دوستانش را نگران کرد.»
“His morose attitude worried his friends.”
تفاوت با واژههای مشابه
sullen— عبوس
رایج. بسیار نزدیک به morose؛ معمولاً به کدورت سکوتآمیز تاکید دارد.
Common. Very close in meaning to 'morose'; both imply gloominess but 'sullen' often suggests silent resentment.
gloomy— غمگین
رایج. به معنای غم یا تاریکی روحیه شبیه morose است.
Common. Implies sadness or darkness of mood similar to morose.