ordains
or·dains/ɔːrˈdeɪnz/
or-prefix, not separately meaningful heredainfrom Latin 'ordinare', to order
verb (فعل)formalpast (گذشته): ordainedpast participle (مفعولی): ordained-ing (حال): ordaining3rd (سوم): ordains
فعل — رسماً منصوب کردن
رسماً منصوب کردنکلیسا دادن
رسماً شخصی را به مقام کشیشی یا روحانیتی منصوب کردن.
Officially invest with ministerial or priestly authority.
«اسقف هر سال کشیشان جدید را منصوب میکند.»
“The bishop ordains new priests every year.”
«او یکشنبه گذشته به عنوان کشیش منصوب شد.»
“She was ordained as a minister last Sunday.”
تفاوت با واژههای مشابه
consecrates— مقدس کردن
رسمی/مذهبی. در زمینههای مقدسسازی و انتصابهای دینی قابل جایگزینی است.
Formal/religious. Interchangeable with 'ordain' in religious contexts involving holy appointments.