permanent employee
per·ma·nent em·ploy·ee/ˈpɝmənənt ɛmˈplɔɪi/
noun (اسم)commonplural (جمع): permanent employees
اسم — کارمند دائم
کارمند دائمکارمند رسمی
کارمندی که قرارداد یا موقعیت شغلیاش تاریخ پایان مشخصی ندارد.
A worker employed without a fixed end date, usually in a continuing position.
«او سال گذشته کارمند دائم شد.»
“She became a permanent employee last year.”
«کارمندان دائم مرخصی با حقوق میگیرند.»
“Permanent employees receive paid leave.”