adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more ruminativesuperlative (عالی): most ruminative
صفت — متفکر
متفکرتفکری
متمایل به فکر عمیق یا جدی؛ متفکرانه.
Given to deep or serious thought; contemplative.
«او چهرهای متفکرانه داشت.»
“He had a ruminative expression on his face.”
«این شعر تفکری در تأمل بر زندگی است.»
“The poem is a ruminative meditation on life.”
تفاوت با واژههای مشابه
thoughtful— متفکر
رایج. نشاندهنده توجه یا تأمل دقیق.
Common. Showing careful consideration or attention.