social isolation
so·cial i·so·la·tion/ˈsoʊʃəl ˌaɪsəˈleɪʃən/
noun (اسم)common
اسم — انزوای اجتماعی
انزوای اجتماعی
وضعیتی است که فرد ارتباط یا پیوند معنادار کمی با دیگران دارد.
A state of having little contact or meaningful connection with other people.
«انزوای اجتماعی میتواند به سالمندان آسیب بزند.»
“Social isolation can harm older adults.”
«کار از راه دور گاهی انزوای اجتماعی را بیشتر میکند.»
“Remote work sometimes increases social isolation.”