wilderness
منطقهای وسیع و طبیعی که انسانها در آن کمتر زندگی میکنند یا آن را آباد نکردهاند.
A large area of land in its natural state, not heavily inhabited or cultivated by humans.
«آنها دور از شهر در طبیعت بکر اردو زدند.»
“They camped in the wilderness far from the city.”
«منطقه بکر زیستگاه بسیاری از حیوانات وحشی است.»
“The wilderness is home to many wild animals.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به وضعیت طبیعی بدون کشت اشاره میشود قابل جایگزینی است، اما wilderness تأکید بر دورافتادگی و عدم حضور انسان دارد.
Common. Can replace 'wilderness' when emphasizing natural, uncultivated conditions, but 'wilderness' stresses remoteness and lack of human impact—'wild area' can work, but not 'wilderness area' meaning official natural reserve.
غیررسمی. برای مناطق دورافتاده بیشتر جهت تفریح. همیشه در معنای بکر جایگزین wilderness نیست.
Informal. Used for remote rural or mountainous areas for recreation. Not always interchangeable with 'wilderness' especially in ecological contexts.