sıfat (صفت)این معنی نسبتاً رایج است
مفعولی: yetimiمکانی: yetimdeجمع: yetimlerتفضیلی: daha yetimعالی: en yetimهمهٔ حالتها ← صفت — یتیم
یتیم
کودکی که پدرش را از دست داده است؛ در کاربرد امروز گاهی برای کودک بیسرپرست هم میآید.
انگلیسی: orphan↗آذربایجانی: yetim
«به کودکان یتیم کمک کردند.»
“Yetim çocuklara yardım ettiler.”
«او در سن کم یتیم شد.»
“Küçük yaşta yetim kaldı.”