بازگشت
adjective (صفت)common
comparative (تفضیلی): more believablesuperlative (عالی): most believable
قابل باورمعتقدکننده
قابل قبول یا قابل باور بودن؛ دارای اعتبار و جلبکننده اعتماد.
Capable of being accepted as true or convincing; credible.
«داستان او قابل باور بود و همه را قانع کرد.»
“Her story was believable and convinced everyone.”
«استدلالت را برای مخاطبان قابل باور ساز.»
“Make your argument believable to the audience.”
تفاوت با واژههای مشابه
credible— قابل اعتماد
رسمی. بیشتر در متون رسمی و علمی استفاده میشود و معمولاً به معنای قابل اعتماد است. در اشاره به شواهد یا داستانها با believable قابل تعویض است ولی در گفتگوهای روزمره کمتر کاربرد دارد.
Formal. Often used in academic or official contexts to mean believable and trustworthy; interchangeable with believable when referring to evidence or stories, but less so in casual speech.