بازگشت
bellow
bel·low/ˈbɛloʊ/
verb (فعل)common
past (گذشته): bellowedpast participle (مفعولی): bellowed-ing (حال): bellowing3rd (سوم): bellows
غرش کردنداد زدن بلند
با صدای بلند و عمیق فریاد زدن یا غرش کردن.
To shout or roar loudly and deeply.
«او با صدای بلند به کارگران دستور داد.»
“He bellowed orders to the workers.”
«گاو نر با خشونت در میدان غرش کرد.»
“The bull bellowed fiercely in the field.”