betrayer
کسی که به فرد یا گروهی خیانت میکند و نامردانه عمل میکند.
A person who betrays someone by being disloyal or treacherous.
«او توسط مردم خودش خائن نامیده شد.»
“He was branded a betrayer by his own people.”
«هیچ کس نباید به یک خیانتکار اعتماد کند.»
“No one should trust a betrayer.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای سیاسی یا نظامی تقریباً مترادف betrayer است؛ traitor بیشتر در زمینههای حقوقی یا تاریخی به کار میرود. مثلاً He was declared a traitor رایجتر است.
Formal. Almost interchangeable with 'betrayer' in political or military contexts; 'traitor' is often used in legal or historical contexts. E.g., 'He was declared a traitor' is common, 'He was declared a betrayer' is less so.
غیررسمی. به کسی گفته میشود که ناگهان طرف خود را عوض میکند، معمولاً در جنگ یا سیاست. نسبت به betrayer محاورهایتر و توصیفیتر است.
Informal. Refers specifically to someone who switches sides or loyalties abruptly, often in war or politics. More colloquial and vivid than 'betrayer'.