traitor
کسی که به کشور، گروه یا دوست خود خیانت میکند و علیه آنها عمل مینماید.
A person who betrays their country, group, or friend by acting against them.
«او در زمان جنگ به خیانت متهم شد.»
“He was accused of being a traitor during the war.”
«جاسوس خیانتکار کشورش بود.»
“The spy was a traitor to his country.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در متون حقوقی یا جدی به جای traitor استفاده میشود و بر عمل خیانت تأکید دارد؛ مثلا «betrayer of secrets» در مقابل «traitor to a country».
Formal. Can often replace traitor in legal or serious contexts, emphasizing the act of betrayal itself; e.g., 'betrayer of secrets' vs. 'traitor to a country'.
غیررسمی و کمی قدیمی. به کسی اشاره دارد که طرف خود را تغییر میدهد، بیشتر در زمینههای سیاسی یا نظامی مشابه traitor است.
Informal and somewhat old-fashioned. Refers to someone who changes sides or allegiance, interchangeable with traitor mainly in political or military contexts.