big old
/ˌbɪɡ ˈoʊld/
صفت — بزرگ و قدیمی
بزرگ و قدیمیگندهٔ قدیمی
پیش از اسم میآید تا بزرگی و گاهی قدیمی یا آشنابودن چیزی را با لحن خودمانی نشان دهد.
used before a noun to emphasize that something is large and often old or familiar
«آنها در خانهای بزرگ و قدیمی زندگی میکنند.»
“They live in a big old house.”
«درختی بزرگ و قدیمی کنار جاده بود.»
“A big old tree stood by the road.”