borderline case
bor·der·line case/ˈbɔːrdərlaɪn keɪs/
noun (اسم)commonplural (جمع): borderline cases
اسم — مورد مرزی
مورد مرزیمورد قابلبحث
موردی که چون درست نزدیک مرز میان دو دسته است، بهسختی میتوان آن را طبقهبندی کرد.
A case that is difficult to classify because it lies close to a dividing line.
«درخواست او یک مورد مرزی است.»
“His application is a borderline case.”
«پزشک آن را موردی مرزی دانست.»
“The doctor called it a borderline case.”