bridle
اسم — لگام
وسیلهای از بندها برای کنترل اسب که شامل آنگشتر و افسار است.
A set of straps used to control a horse, including the bit and reins.
«او پیش از سوار شدن، لگام اسب را تنظیم کرد.»
“He adjusted the bridle before mounting the horse.”
«اسب در برابر بندهای محکم لگام مقاومت کرد.»
“The horse resisted the tight bridle straps.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. قلاده مشابه است اما معمولاً برای هدایت است، نه سوارکاری؛ لگام برای کنترل هنگام سواری.
Common. Halter is similar but usually used to lead, not ride; bridle controls while riding.
فعل — لگام زدن
لگام زدن به اسب؛ کنترل یا مهار کردن چیزی.
To put a bridle on a horse; to control or restrain.
«او پیش از سواری لگام را به اسب زد.»
“She bridled the horse before the ride.”
«او خشمش را در جلسه مهار کرد.»
“He bridled his anger during the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمول. در معنای انتزاعی کنترل به جای bridle استفاده میشود.
Common. Can replace bridle in abstract sense of controlling impulses.