butte
تپهای تنها با دیوارههای عمودی یا خیلی شیبدار و بالای نسبتا تخت، معمولاً در مناطق خشک.
An isolated hill with steep, often vertical sides and a small, relatively flat top, typically found in arid landscapes.
«بات تنها در برابر آسمانخراش بیابان پهناور ایستاده بود.»
“The butte stood alone against the vast desert skyline.”
«گردشگران از دیوارههای شیبدار بات بالا رفتند تا از بالایش منظره را تماشا کنند.»
“Hikers climbed the steep sides of the butte to enjoy the view from the top.”
تفاوت با واژههای مشابه
اصطلاح جغرافیایی. مشابه است اما مسا سطح بالاتر و گستردهتری دارد و معمولاً در جنوب غربی آمریکا کاربرد دارد.
Geographical term. Similar but mesas have a larger, flatter top compared to buttes; used mainly in the American Southwest.
کلمه رایج. اصطلاح کلی برای زمینهای مرتفع؛ بات یک نوع خاص تپه با دیوارههای شیبدار و بالای صاف است.
Common term. A general word for elevated landforms; a butte is a specific type of hill characterized by steep sides and flat top.