adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): calmersuperlative (عالی): calmest
صفت — آرامترین
آرامترینساکتترین
آرامترین و دور از هرگونه آشفتگی یا هیجان
The most peaceful and free from disturbance or excitement
«او آرامترین فرد در زمان بحران بود.»
“She was the calmest person during the crisis.”
«دریا در سحر آرامترین بود.»
“The sea was the calmest at dawn.”