cohesion
عمل یا حالت چسبیدن و متحد شدن به صورت یک کل واحد.
The action or fact of forming a united whole; sticking together.
«پس از تجربه مشترک، پیوستگی گروه قوی بود.»
“The cohesion of the group was strong after the shared experience.”
«مولکولهای آب پیوند محکمی با هم دارند.»
“Water molecules show strong cohesion to each other.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/رسمی. وقتی تأکید بر یگانگی یا اتحاد بخشها است قابل جایگزینی است. برای چسبیدن فیزیکی معمولاً استفاده نمیشود.
Common/formal. Interchangeable when emphasizing oneness or union of parts — e.g. ‘the unity of the team’. Not usually used for physical sticking.
رایج. وقتی منظور نیروی پیونددهنده است به جای cohesion استفاده میشود، بهویژه در موارد فیزیکی یا عاطفی؛ کمتر رسمی است.
Common. Can replace cohesion when referring to a linking force or connection, especially physical or emotional; less formal.