cornerstone
اسم — سنگ بنای ساختمان
سنگ بزرگی که در گوشه سازه گذاشته میشود تا شروع بنا را نشان دهد.
A large stone set at the corner of a building, marking the starting point of construction.
«آنها دیروز سنگ بنای کتابخانه جدید را گذاشتند.»
“They laid the cornerstone of the new library yesterday.”
«روی سنگ بنای ساختمان معمولا تاریخ ساخت حک میشود.»
“The cornerstone is often inscribed with the building's date.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در معماری تقریبا برابر با cornerstone است اما در گفتار روزمره کمتر به کار میرود. بیشتر در زمینههای فنی یا مراسمی استفاده میشود.
Formal. Nearly interchangeable with cornerstone in architecture contexts but less common in everyday speech. Used mainly in technical or ceremonial contexts.
اسم — سنگ بنای اصولی
چیزی بسیار مهم و اساسی که پایه یک عقیده، سیستم یا سازمان است.
Something of great importance that forms the basis of an idea, system, or organization.
«اعتماد سنگ بنای هر رابطه موفق است.»
“Trust is the cornerstone of any successful relationship.”
«آموزش، پایه و اساس یک جامعه قوی است.»
“Education is the cornerstone of a strong society.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/رسمی. وقتی درباره پایه اساسی موضوعی صحبت میشود به جای cornerstone به کار میرود، مثلاً 'foundation of a theory'. برای سنگ واقعی به کار نمیرود.
Common/formal. Can replace cornerstone when referring to fundamental basis, e.g. 'foundation of a theory'. Not used for physical stones.
رایج. معمولا در زمینههای انتزاعی به جای cornerstone به کار میرود اما معنای کلیتر دارد و میتواند به معنی دلیل یا نقطه شروع هم باشد.
Common. Often interchangeable with cornerstone in abstract contexts but is more general and can also mean reason or starting point.