criminal offence
crim·i·nal of·fence/ˈkrɪmənəl əˈfɛns/
noun (اسم)formalplural (جمع): criminal offences
اسم — جرم کیفری
جرم کیفریتخلف کیفری
کاری که قانون کیفری را نقض میکند و ممکن است دادگاه برای آن مجازات تعیین کند.
An act that breaks criminal law and may be punished by a court.
«قاضی آن را جرمی کیفری و جدی دانست.»
“The judge called it a serious criminal offence.”
«قانون این کار را جرم کیفری تعریف میکند.»
“The law defines this act as a criminal offence.”
تفاوت با واژههای مشابه
crime— جرم
روزمره. معمولاً میتواند جای این اصطلاح بیاید: Theft is a crime درست است، اما criminal offence در زبان حقوقی رایجتر است. در گفتوگوی عادی crime و در بافت حقوقی اصطلاح بلندتر را به کار میبرند.
Everyday. It usually can replace this term: 'Theft is a crime' works, while 'criminal offence' is more common in legal wording. Choose 'crime' in ordinary conversation and the longer term in legal contexts.