disability
ایجاد محدودیت در حرکت، حسها یا فعالیتهای فرد به دلیل مشکل جسمی یا ذهنی.
A physical or mental condition that limits a person's movements, senses, or activities.
«او با ناتوانی در پاهایش به دنیا آمد.»
“He was born with a disability affecting his legs.”
«مدرسه خدمات ویژهای برای دانشآموزان معلول ارائه میدهد.»
“The school provides special services for students with disabilities.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر به از دست دادن یا نارسایی عملکرد اشاره دارد. در زمینه پزشکی یا حقوقی جایگزین معلولیت میشود اما ممکن است فنی به نظر برسد.
Formal. Refers more specifically to the loss or abnormality of function. Can replace 'disability' in medical or legal contexts but may sound technical otherwise.
رسمی یا کمی قدیمی. گاهی معادل معلولیت به کار میرود ولی کمتر استفاده میشود. بیشتر در زمینههای حقوقی یا تاریخی رایج است.
Formal or slightly outdated. Sometimes used synonymously with 'disability' but now less preferred. More common in legal or historical contexts.
متضادها
شناخت قانونی یا رسمی وضعیتی که امکان دریافت کمکهزینه یا امکانات ویژه را فراهم میکند.
Legal or official recognition of a medical condition qualifying for benefits or accommodations.
«او به دلیل بیماری مزمن درخواست معلولیت کرد.»
“He applied for disability due to his long-term illness.”
«مزایای معلولیت به حمایت از کسانی که قادر به کار نیستند کمک میکند.»
“Disability benefits help support those who cannot work.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به وضعیت صلاحیت اشاره دارد، غالباً در نظامهای قانونی یا مزایا. گاهی جایگزین این معنی میشود ولی نه معنی جسمی.
Formal. Refers to qualification status, often in legal or benefit systems. Can sometimes replace this sense but not the physical condition sense.