errate
فعل — اشتباه کردن
اشتباه کردن؛ از دقت یا صحت منحرف شدن.
To make an error; to deviate from accuracy or correctness.
«محاسبات ممکن است در صورت عدم بررسی دقیق اشتباه شوند.»
“The calculations might errate if not carefully checked.”
«او مراقب بود که در قضاوتش اشتباه نکند.»
“He was careful not to errate in his judgment.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. این فعل رایج برای اشتباه کردن یا نادرست بودن است. 'Errate' شکلی نادر، کهنه یا بسیار تخصصی از 'err' است و در مکالمه عمومی استفاده نمیشود. 'اشتباه کردن از سرشت انسان است.'
Formal. This is the common verb for making a mistake or being incorrect. 'Errate' is a rare, archaic or highly specialized form of 'err' and would not be used in general conversation. 'To err is human.'
روزمره. در بافتهای عمومی به طور گسترده استفاده میشود و قابل تعویض است. 'Mistake' اغلب به یک عمل یا قضاوت اشتباه خاص اشاره دارد، در حالی که 'errate' (مانند 'err') میتواند به طور گستردهتر به در اشتباه بودن اشاره کند.
Everyday. Widely used and interchangeable in general contexts. 'Mistake' often implies a specific wrong action or judgment, while 'errate' (like 'err') can refer more broadly to being in error.