essence
ماهیت یا کیفیت اساسی و ضروری چیزی که ویژگیاش را تعیین میکند.
The intrinsic nature or indispensable quality of something that determines its character.
«آزادی ماهیت دموکراسی است.»
“Freedom is the essence of democracy.”
«او در سخنرانیاش جوهر داستان را بیان کرد.»
“She captured the essence of the story in her speech.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً وقتی به بخش مرکزی یا مهمترین قسمت اشاره میشود قابل جایگزینی است.
Common. Often interchangeable when referring to the central or most important part of something; e.g., 'the core of the problem' works similarly to 'the essence of the problem'.
رایج. وقتی به ویژگیهای ذاتی اشاره دارد قابل جایگزینی است اما در برخی موقعیتها از لحاظ رسمی کمتر است.
Common. Can replace essence when referring to inherent qualities but less formal in some contexts; e.g. 'the nature of the issue' vs. 'the essence of the issue'.
متضادها
ماده غلیظ یا عطری که از گیاه یا منبع دیگر استخراج شده است.
A concentrated extract or perfume obtained from a plant or other source.
«چند قطره عصاره وانیل به خمیر کیک اضافه کنید.»
“Add a few drops of vanilla essence to the cake batter.”
«این عطر حاوی جوهر گل رز از بلغارستان است.»
“The perfume contains rose essence from Bulgaria.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در آشپزی و عطرسازی قابل جایگزینی است اما در انگلیسی آمریکایی extract رایجتر است.
Common. Used interchangeably in cooking and perfumery contexts; e.g., 'vanilla extract' is similar to 'vanilla essence' but 'extract' is more common in American English.
رایج. اشاره به مایعات معطر دارد و همیشه قابل جایگزینی نیست.
Common. Refers more broadly to scented liquids, while essence is more about concentrated substances; not always interchangeable.