perfume
مایعی خوشبو که معمولاً از روغنهای طبیعی ساخته شده و برای خوشبو کردن بدن استفاده میشود.
A fragrant liquid typically made from essential oils used to give a pleasant smell to the body.
«او برای مهمانی یک عطر خوشبو زد.»
“She wore a lovely perfume to the party.”
«عطر بوی گل رز میداد.»
“The perfume smelled like roses.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی میخواهیم به بوی مطبوع اشاره کنیم، جایگزین perfume میشود ولی معنی کلیتر و کمتر به عطر شخصی دلالت دارد. مثلاً «رایحه گلها» خوب است ولی «من یک رایحه خریدم» کمتر رایج است.
Formal. Can replace perfume when emphasizing pleasant smell, but is more general and less specific to personal scents. For example, 'the fragrance of flowers' works, but 'I bought a fragrance' is less common than 'perfume'.
روزمره. معمولاً به شکل سبکتر و غلظت کمتر عطر گفته میشود و بیشتر برای مردان تبلیغ میشود. به طور کامل قابل جایگزینی نیست چون کلوین نوعی خاص از عطر است.
Everyday. Usually refers to a lighter, less concentrated form of perfume, often marketed to men. Not fully interchangeable since cologne is a specific type of perfume.
متضادها
چیزی یا کسی را با مایع خوشبو معطر کردن یا به آن بوی خوشی دادن.
To add a pleasant smell to something or someone, usually by applying a scented liquid.
«قبل از بیرون رفتن مچ دستش را معطر کرد.»
“She perfumed her wrist before going out.”
«اتاق با گلهای تازه عطرآگین شده بود.»
“The room was perfumed with fresh flowers.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. هم به معنای بوی طبیعی و هم افزودن بوی خوش است. در بسیاری موارد میتوان جایگزین شد ولی perfume معمولاً به کاربردن مایع خوشبو اشاره دارد.
Everyday. Can mean both naturally emitting and artificially adding smell. Interchangeable in many contexts but 'perfume' often implies applying a liquid fragrance.
رسمی. به ندرت به صورت فعل استفاده میشود و بیشتر اسم است. وقتی به کار میرود یعنی افزودن رایحه ولی کمتر از perfume به عنوان فعل رایج است.
Formal. Rarely used as a verb and more common as a noun. When used, means to add fragrance but less common than perfume as a verb.