expropriation
ex·prop·ri·a·tion/ˌɛksprəpriˈeɪʃən/
ex-out of, awaypropriateto appropriate or take-ionaction or process
noun (اسم)formalplural (جمع): expropriations
اسم — تملک
تملکتصرف مالکیت
عمل تصرف مالکیت توسط دولت، معمولاً برای استفاده عمومی، با یا بدون جبران خسارت.
The act of taking property, often by a government for public use, with or without compensation.
«دولت تملک زمین برای اتوبان جدید را تصویب کرد.»
“The government approved the expropriation of the land for a new highway.”
«کشاورزان علیه تصاحب بدون جبران عادلانه اعتراض کردند.»
“Farmers protested against the expropriation without fair compensation.”
تفاوت با واژههای مشابه
seizure— تصرف
رسمی. به تصرف قهری، اغلب قانونی اشاره دارد.
Formal. Refers to forcible taking, often legally authorized.