glare
اسم — نور خیرهکننده
نور شدید و زنندهای که دیدن را مشکل میکند.
A strong, harsh, and often dazzling light that makes it hard to see.
«نور شدید آفتاب رانندگی را سخت میکرد.»
“The glare from the sun made it hard to drive.”
«او چشمهایش را از نور زننده چراغهای جلو محافظت کرد.»
“She shielded her eyes from the glare of the headlights.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی نوری باعث ناراحتی دید میشود، جایگزین glare میشود، مثلاً 'چراغ جلو من را میزند.' بیشتر برای فعل است تا اسم.
Common. Can replace 'glare' when emphasizing the effect of bright light causing visual discomfort — e.g. 'The headlights dazzle me.' Works well for light effects but less for the noun form.
رسمی. شدت نور را توصیف میکند؛ فقط زمانی جایگزین glare میشود که منظور شدت نور باشد، نه زنندگی یا ناراحتی.
Formal. Describes the intensity of light generally; can replace 'glare' only when focusing on light's strength, not harshness or discomfort.
متضادها
فعل — نگاه خشمگینانه
نگاه کردن با خشم و چشمی تند و شدید به کسی.
To look at someone in an angry, fierce, or fierce and fixed way.
«بعد از حرف بیادبانهاش با خشم به او نگاه کرد.»
“She glared at him after his rude comment.”
«با خشم در سراسر اتاق به سمت او نگاه کرد.»
“He glared angrily across the room.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنی نگاه ثابت است؛ زمانی جایگزین glare میشود که نگاه شدید باشد ولی الزاماً خشمگین نیست.
Common. Means looking fixedly; interchangeable with 'glare' only when the look is intense but not necessarily angry — 'He stared at me' can be neutral or curious.
رسمی/غیررسمی. بیشتر درباره حالت چهره است؛ گاهی به جای glare به معنی نارضایتی به کار میرود.
Formal/informal. More about facial expression combined with glare; can sometimes replace 'glare' when implying disapproval.