فردی که چیزی را به طور قانونی یا رسمی دارد یا مالک آن است.
A person who has or owns something legally or officially.
«دارندگان کارت باید کارت شناساییشان را نشان دهند.»
“Card holders must show their ID.”
«دارنده بلیت ورود تضمین شده دارد.»
“The ticket holder has guaranteed entry.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. کلمهای کلی برای کسی که چیزی را مالک است. وقتی مالکیت مد نظر است همیشه میتواند جایگزین holder شود.
Everyday. A general word for someone who owns something. Can always replace 'holder' when ownership is emphasized—'cardholder' usually means the person who owns the card.
رسمی. مشابه holder ولی بیشتر در اسناد حقوقی یا رسمی به کار میرود. کمتر در مکالمه استفاده میشود.
Formal. Similar to 'holder', but more often used in legal or formal documents. Less common in speech. Can replace 'holder' mainly in formal contexts.
متضادها
وسیلهای که برای نگه داشتن یا حمایت از یک شیء دیگر در جای خود ساخته شده است.
An object designed to hold or support another object in place.
«قلم را داخل جایگاه روی میز بگذار.»
“Place the pen in the holder on the desk.”
«جای شمع از شیشه ساخته شده است.»
“The candle holder is made of glass.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولاً برای اشیایی که چیزی را عمودی نگه میدارند به کار میرود. گاهی با holder برای اشیاء فیزیکی قابل تعویض است.
Everyday. Often used for objects that hold things upright. Sometimes interchangeable with 'holder' when referring to physical supports like a pen stand.
رسمی/فنی. عموماً به ساختاری برای نصب چیزی گفته میشود. در موارد فنی جایگزین holder میشود.
Formal/technical. Usually refers to a structure to attach or fix something onto. Can replace 'holder' in technical contexts.