کسی که مالک چیزی است یا از نظر قانونی دارایی، ملک یا کسبوکاری را در اختیار دارد.
A person who owns something; one who has legal possession of an asset, property, or business.
«صاحب سگ برایش یک اسباببازی جدید خرید.»
“The dog's owner bought him a new toy.”
«او مالک افتخارآفرین یک رستوران موفق است.»
“She is the proud owner of a successful restaurant.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب برای صاحبان مشاغل کوچک یا هتلها، به خصوص در بافتهای حقوقی یا تجاری استفاده میشود. برای اموال شخصی کمتر رایج است.
Formal. Often used for owners of small businesses or hotels, especially in a legal or business context. Less common for personal possessions. 'The proprietor of the shop' works, 'the proprietor of the car' sounds odd.
رسمی. بر در اختیار داشتن چیزی، اغلب به صورت موقت یا رسمی، مانند سند یا عنوان تأکید دارد.
Formal. Emphasizes having something in one's possession, often temporarily or officially, like a document or a title. 'The holder of a passport' works, but 'the holder of the house' is less common than 'owner'.