بازگشت
inebriate
in·eb·ri·ate/ɪˈniːbri.eɪt/
1verb (فعل)formalpast (گذشته): inebriatedpast participle (مفعولی): inebriated-ing (حال): inebriating3rd (سوم): inebriates
مست کردنخراب حال کردن
کسی را مست یا خراب حال کردن.
To make someone drunk or intoxicated.
«او بعد از مهمانی مست شده بود.»
“He was inebriated after the party.”
«الکل به سرعت فرد را مست میکند.»
“Alcohol inebriates the drinker quickly.”
تفاوت با واژههای مشابه
intoxicate— مست کردن
رسمی. به معنی ایجاد حال مستی است، اغلب قابل تعویض است.
Formal. Means to cause drunkenness, often interchangeable.
2noun (اسم)formalplural (جمع): inebriates
مست دائمالکلی
کسی که معمولاً مست است؛ معتاد به الکل.
A person who is habitually drunk; an alcoholic.
«او در شهر به عنوان یک مست دائم شناخته میشد.»
“He was known as an inebriate around town.”
«مست دائمها اغلب نیاز به کمک پزشکی برای بهبودی دارند.»
“Inebriates often need medical help to recover.”
تفاوت با واژههای مشابه
drunkard— مست دائم
غیررسمی. به فردی که دائماً مست است اشاره دارد، معمولاً بار منفی دارد.
Informal. Refers to habitual heavy drinker, often negative connotation.