بازگشت
infinity
in·fin·i·ty/ɪnˈfɪnəti/
in-notfinitehaving limits or bounds-itystate or quality
noun (اسم)formal
بینهایتنامحدود
حالتی که هیچ حد و پایانی ندارد.
The state or quality of being without any limit or end.
«جهان را اغلب به عنوان بینهایت توصیف میکنند.»
“The universe is often described as having infinity.”
«ریاضیدانان مفهوم بینهایت را مطالعه میکنند.»
“Mathematicians study the concept of infinity.”
تفاوت با واژههای مشابه
endlessness— بیپایانی
رایج. زمانی که درباره چیزهایی که پایانی ندارند به کار میرود و معمولاً حالتی شاعرانه یا انتزاعی دارد.
Common. Interchangeable with 'infinity' when referring to things that never end, e.g. 'endlessness of space'. Usually more poetic or abstract.
limitlessness— نامحدود بودن
رسمی. به نبود حد اشاره دارد و در متون علمی یا فلسفی جایگزین infinity میشود.
Formal. Emphasizes absence of limits; can sometimes replace 'infinity' in scientific or philosophical contexts.