بازگشت
lone
/loʊn/
lonesolitary, single, by oneself
adjective (صفت)common
comparative (تفضیلی): lonersuperlative (عالی): lonest
تنهامنزویمجرد
تنها و بدون همراه بودن، دور از دیگران.
Being alone, solitary, or isolated from others.
«او تنها بازمانده حادثه بود.»
“He was the lone survivor of the accident.”
«او در حومه شهر زندگی تنها دارد.»
“She live a lone life in the countryside.”
تفاوت با واژههای مشابه
solitary— تنها
رسمی. تقریبا قابل تعویض با lone در متون ادبی، ولی غالبا بر انزوا از روی قصد تأکید دارد مثل «کلبه تنها.»
Formal. Almost interchangeable with 'lone' especially in literary contexts, but 'solitary' often emphasizes intentional isolation, e.g. 'a solitary cabin.'