miscarried
از بین رفتن خودبهخودی جنین پیش از آنکه توانایی زندگی داشته باشد.
To lose a pregnancy spontaneously before the fetus can survive.
«او در ماه دوم بارداری سقط جنین کرد.»
“She miscarried in her second month of pregnancy.”
«دکتر درباره خطرات سقط زودرس توضیح داد.»
“The doctor explained the risks of miscarrying early.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/پزشکی. تقریباً قابل تعویضاند ولی 'abort' ممکن است شامل سقط عمدی باشد؛ 'miscarry' فقط به از دست دادن خودبهخودی اشاره میکند.
Formal/medical. Mostly interchangeable, but 'abort' can also mean intentional termination, so 'miscarry' specifically implies spontaneous loss.
ناموفق بودن یک برنامه یا تلاش؛ به نتیجه نرسیدن.
To fail in a plan or attempt; to be unsuccessful.
«تلاش ما برای شروع پروژه به خاطر کمبود بودجه بینتیجه ماند.»
“Our attempt to start the project miscarried due to lack of funds.”
«برنامه به دلیل ارتباط ضعیف ناکام ماند.»
“The plan miscarried because of poor communication.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. در موقعیتهای کلی شکست قابل تعویض است اما 'miscarry' این معنی کمتر استفاده میشود.
Everyday. Often interchangeable in contexts of failure generally, e.g., 'The plan failed.' but 'miscarry' is less common in this sense.