planish
فعل — صاف کردن (فلز)
با چکشکاری سبک، سطح فلز را صاف و هموار کردن، معمولاً برای تزئین یا از بین بردن جای چکش ناشی از آهنگری.
To flatten and smooth a metal surface by light blows with a hammer, especially for decorative purposes or to remove hammer marks left by forging.
«نقرهکار کاسه را با چکشکاری به درخشش خیرهکنندهای رساند.»
“The silversmith planished the bowl to a brilliant sheen.”
«او یاد گرفت ورقهای مسی را بدون بر جای گذاشتن رد چکش صاف کند.»
“He learned to planish copper sheets without leaving marks.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک اصطلاح کلی برای هموار کردن یک سطح. میتواند جایگزین 'planish' شود وقتی که فقط صاف کردن مدنظر است، اما جزئیات چکشکاری روی فلز را ندارد. 'Smooth a table' درست است، 'Planish a table' نه.
Common. General term for making a surface even. Can replace 'planish' when the context is simply making something smooth, but lacks the specific nuance of hammer blows on metal. 'Smooth a table' works, 'Planish a table' doesn't.
رایج. چیزی را مسطح کردن. میتواند جایگزین 'planish' شود اگر هدف اصلی فقط مسطح کردن فلز باشد، اما به معنی هموار کردن یا پرداخت نیست. 'Flatten dough' درست است، 'Planish dough' نه.
Common. To make something flat. Can replace 'planish' if the primary goal is just to make the metal flat, but doesn't imply smoothing or finishing. 'Flatten dough' works, 'Planish dough' doesn't.