بازگشت
noun (اسم)formal
قدرت قدیسسلامت قدیس
وضعیت یا جایگاه تقدیسشده به عنوان شخصی مقدس و پر از فضیلت.
The condition or status of being a saint, recognized for holiness and virtue.
«او زندگیاش را با اعمال نیکو به سمت قدیس شدن اختصاص داد.»
“She dedicated her life to sainthood through good deeds.”
«کلیسا پس از معجزات زیاد، قدیس بودن او را پذیرفت.»
“The church recognized his sainthood after many miracles.”
تفاوت با واژههای مشابه
holiness— قداست
رسمی. به ویژگی مقدس بودن اشاره دارد اما به مقام رسمی قدیس نمیپردازد، مثلا «قداست او تحسینشده بود.»
Formal. Refers to the quality of being holy but not the official status of a saint, e.g. 'his holiness was admired'.