scout
برای یافتن چیزی یا کسی گشتن؛ یک منطقه را برای جمعآوری اطلاعات بررسی کردن.
To go in search of something or someone; to explore an area to gather information.
«آنها تیمی را برای کشف سرزمین جدید فرستادند.»
“They sent a team to scout the new territory.”
«او به دنبال استعدادهای جدید برای تیم بود.»
“He was scouting for new talent for the team.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای تحقیق گستردهتر و سیستماتیکتر در مورد یک منطقه یا موضوع ناشناخته است. 'Scout' اغلب بیشتر بر یافتن اطلاعات خاص یا یک شیء متمرکز است.
Common. Implies a broader, more systematic investigation of an unknown area or topic. 'Scout' is often more focused on finding specific information or an object.
رسمی/نظامی. به معنای بازرسی یا بررسی مقدماتی است، به ویژه برای کسب اطلاعات در مورد موقعیتهای دشمن یا شرایط کلی.
Formal/military. Specifically means to make a preliminary inspection or survey, especially to gain information about enemy positions or general conditions.
فردی که برای کسب اطلاعات، به ویژه در مورد دشمن یا یک منطقه جدید، فرستاده میشود.
A person sent out to obtain information, especially about the enemy or a new area.
«دیدهبان حرکات دشمن را گزارش کرد.»
“The scout reported enemy movements.”
«او در کودکی به گروه پیشاهنگان پسر پیوست.»
“He joined the Boy Scouts as a child.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. فردی که یک منطقه ناشناخته را کاوش میکند. در حالی که یک scout کشف میکند، 'explorer' اغلب به معنای اکتشافات و کشفیات بزرگتر است، نه فقط شناسایی.
Common. A person who explores an unknown area. While a scout explores, an 'explorer' often implies grander expeditions and discoveries, not just reconnaissance.
رایج. فردی که در میان اولین کسانی است که کشور یا منطقه جدیدی را کشف یا آباد میکند. به معنای اولین بودن است، در حالی که scout ممکن است دنبالهرو دیگران باشد.
Common. A person who is among the first to explore or settle a new country or area. Implies being the first, whereas a scout might follow others.