sprain
آسیب به مفصل ناشی از پیچ خوردن رباطها.
An injury to a joint caused by twisting ligaments.
«او هنگام فوتبال بازی کردن دچار رگبهرگ شدن شد.»
“He got a sprain while playing soccer.”
«استراحت برای درمان پیچخوردگی مهم است.»
“Rest is important to heal a sprain.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولاً برای رگبهرگ شدنهای خفیف استفاده میشود، کمتر رسمی.
Everyday. Often used for mild sprains, less formal medical term.
آسیب دیدن مفصل به دلیل پیچ خوردن رباطها.
To injure a joint by twisting ligaments.
«او هنگام کوهنوردی مچ پایش را پیچ داد.»
“She sprained her ankle while hiking.”
«او با افتادن از دوچرخه مچش را رگبهرگ کرد.»
“He sprained his wrist falling off the bike.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معنای مشابه؛ در گفتار عادی قابل جایگزینی.
Everyday. Similar meaning; commonly interchangeable in casual speech.