بازگشت
swagger
swag·ger/ˈswæɡər/
1verb (فعل)informal
past (گذشته): swaggeredpast participle (مفعولی): swaggered-ing (حال): swaggering3rd (سوم): swaggers
راه رفتن با ابهتخودنمایی کردن
راه رفتن یا رفتار کردن با اعتماد به نفس زیاد، متکبرانه یا مطمئن.
To walk or behave in a very confident, arrogant, or self-assured manner.
«بعد از بردش با ابهت از اتاق رد شد.»
“He swaggered across the room after his win.”
«مثل اینکه مالک جا هستی راه نرو.»
“Don’t swagger like you own the place.”
تفاوت با واژههای مشابه
strut— بزرگمنشانه راه رفتن
غیررسمی. راه رفتن با اعتماد به نفس یا خودنمایی؛ در موارد غیررسمی جایگزین است.
Informal. Similar confident or boastful walk; interchangeable in casual contexts.
متضادها
2noun (اسم)informal
راه رفتن با ابهتخودنمایی
راه رفتن یا رفتار مطمئن و متکبرانه.
A confident and arrogant walk or manner.
«او با راه رفتنی قابل توجه و ابهت حرکت میکرد.»
“He walked with a noticeable swagger.”
«خودنمایی او معلمان را اذیت میکرد.»
“Her swagger annoyed the teachers.”