technique
اسم — تکنیک
روش خاصی برای انجام کاری که معمولاً به مهارت نیاز دارد.
A special way of doing something, especially one that requires skill.
«او هفته گذشته تکنیک جدیدی در نقاشی یاد گرفت.»
“She learned a new painting technique last week.”
«تکنیک سرآشپز این غذا را منحصر به فرد میکند.»
“The chef’s technique makes the dish unique.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به یک شیوه انجام کار اشاره دارد میتواند جایگزین 'technique' شود اما method گستردهتر و کمتر روی مهارت تاکید دارد. مثلاً در teaching method درست است، teaching technique بیشتر روی مهارت و ظرافت تاکید دارد.
Common. Can replace 'technique' when referring to a way of doing things but 'method' is broader and less focused on skill. For example, 'teaching method' works, 'teaching technique' especially highlights skill and subtlety.
رایج. خود توانایی را نشان میدهد نه شیوه انجام کار را. وقتی منظور روش است قابل جایگزینی نیست اما مربوط است.
Common. Refers to the ability itself rather than the way of doing something. Not interchangeable when meaning the manner but related.