tusk
دندان بلند و نوک تیز که از دهان بعضی حیوانات مثل فیل یا ملاقهمرغ بیرون میزند.
A long, pointed tooth that sticks out from the mouth of some animals, like elephants or walruses.
«فیل از دندانهای بلندش برای کندن آب استفاده میکند.»
“The elephant uses its tusks to dig for water.”
«ملاقهمرغها دندانهای بلندی دارند که از فک بالاییشان رشد میکند.»
“Walruses have long tusks that grow from their upper jaw.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولاً به دندانهای نیش تیز گوشتخواران و برخی مارها گفته میشود. فقط وقتی بر تیزی تأکید باشد قابل جایگزینی است، مثلاً «دندان نیش مار» در مقابل «دندان بلند فیل».
Everyday. Usually refers to sharp canine teeth in carnivores and some snakes. Can replace 'tusk' only when emphasizing sharpness but not size or length, e.g., 'snake fang' vs. 'elephant tusk'.