بازگشت
fang
/fæŋ/
noun (اسم)common
plural (جمع): fangs
نیش دنداندندان نوکتیز
دندان بلند و نوکتیز که در برخی حیوانات وجود دارد و برای گاز گرفتن یا پاره کردن استفاده میشود.
A long, pointed tooth found in some animals, used for biting or tearing.
«نیش مار سمی است.»
“The snake's fangs are venomous.”
«گرگها از نیش خود برای گرفتن شکار استفاده میکنند.»
“Wolves use their fangs to catch prey.”
تفاوت با واژههای مشابه
tusk— دندان دراز
معمولاً به دندانهای بلند مثل فیل اشاره دارد که برای گاز گرفتن نیست.
Usually refers to long teeth like elephants', not pointed for biting.