در یک مکان ماندن یا در یک حالت باقی ماندن تا زمانی که رویداد خاصی رخ دهد. (شکل گذشته فعل 'wait')
To stay in a place or remain in a state until a particular event happens. (Past tense/participle of 'wait')
«او صبورانه منتظر نوبتش ماند.»
“She waited patiently for her turn.”
«ما ساعتها در فرودگاه منتظر ماندیم.»
“We waited for hours at the airport.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای پیشبینی یک رویداد یا شخص است. وقتی انتظار شامل توقع از کسی/چیزی باشد، قابل جایگزینی با 'waited' است. 'او انتظار ورود او را داشت' (expected) و 'او منتظر ورود او ماند' (waited) هر دو صحیح هستند.
Common. Implies anticipating an event or person. Interchangeable with 'waited' when the waiting involves an expectation of someone/something. 'He expected her arrival' works, 'he waited for her arrival' also works.
کهن/ادبی. به معنای بیش از حد برنامهریزی شده ماندن یا به تأخیر انداختن رفتن. به طور کلی در گفتار روزمره با 'waited' قابل جایگزینی نیست، اما در متون شاعرانه یا قدیمیتر میتواند به معنای 'درنگ کرد' یا 'منتظر ماند' به کار رود. 'او مدتی درنگ کرد' (tarried) صحیح است، 'او مدتی منتظر ماند' (waited) رایج است.
Archaic/literary. Means to stay longer than intended or to delay leaving. Not generally interchangeable with 'waited' in everyday speech, but can be used in poetic or older texts to mean 'lingered' or 'waited'. 'He tarried for a while' works, 'he waited for a while' is common.