accredit
رسماً پذیرش یا تأیید کسی یا چیزی بهعنوان برآوردهکننده معیارهای لازم.
To officially recognize or approve someone or something as having met a required standard.
«دانشگاه توسط مرکز آموزش ملی معتبر شناخته شد.»
“The university was accredited by the national education board.”
«فقط متخصصان معتبر میتوانند این گواهی را صادر کنند.»
“Only accredited professionals can issue this certificate.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در موقعیتهای رسمی برای اجازه دادن یا تأیید قابل جایگزینی است — authorize a program به جای accredit a program درست است ولی accredit بیشتر به رعایت استانداردها تأکید دارد.
Formal. Generally interchangeable in official contexts involving permission or approval — 'authorize a program' works instead of 'accredit a program', but 'accredit' emphasizes meeting standards.
رسمی. معمولاً وقتی تأیید استاندارد یا صلاحیت مطرح است قابل جایگزینی است — certify a school و accredit a school مشابهاند اما certify بیشتر به صدور گواهی متمرکز است.
Formal. Often interchangeable when confirming a standard or qualification — 'certify a school' and 'accredit a school' are similar but certify may focus more on document issuance.