credential
مدرک یا گواهی که هویت، صلاحیت یا اختیار شخص را اثبات میکند
A document or certificate proving a person's identity, qualifications, or authority
«او مدرک تدریس خود را به مدرسه نشان داد.»
“She showed her teaching credentials to the school.”
«کارفرماها اغلب در مصاحبهها مدارک را درخواست میکنند.»
“Employers often ask for credentials during interviews.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً وقتی درباره مدارک رسمی صحبت میشود میتواند جایگزین credential شود، مثلاً «گواهی تدریس» در مقابل «مدارک» در درخواست شغلی.
Common. Can often replace 'credential' when referring to official documents proving achievement or status, e.g., 'a teaching certificate' versus 'credentials' for a job application.
رسمی. بیشتر به مهارتها یا دانش اشاره دارد تا به مدارک فیزیکی؛ هنگام تأکید روی صلاحیتها میتواند جایگزین credential شود، مثلاً «صلاحیتهای او قابل توجه است.»
Formal. Refers more to skills or knowledge than the physical documents; interchangeable with 'credential' when emphasizing qualifications, e.g., 'His qualifications are impressive.'